La battaglia del Fiume Granico versione greco Da Arriano
Ο μεν Αλεξανδρος, τοις Περσαις πολεμειν βουλομενος, τον Ελλησποντον διαβαινει και παρα την Αβυδον στρατοπεδευεταν οι δε Περσαι εις τον πολεμον παρασκευαζονται. Ο μεν στρατηγος των Ελληνικων μισθοφορων συμβουλευει τοις βαρβαροις αναγειν την στρατιαν εις το μεσον του πεδιου και αναγκαζειν τον Αλεξανδρον αποχωρειν της θαλασσης. Οι δε σατραπαι εναντιουνταν ου βουλονται γαρ τα φρουρια τοις πολεμιοις καταλειπειν, και αιρετον ηγουνται ευθυς μαχην συναπτειν προυκριον. Η δ'ουν μαχη παρα τω Γρανικω ποταμω γιγνεται· εκατερωθεν μεν οι στρατιωται ανδρειως μαχονται, οι βαρβαροι δε ησσωνται και τρεπονται. Μονον οι μισθοφοροι υπομενουσιν, μογις δε νικωνται και πανυ διαφθειρονται. Τοτε ο Αλεξανδρος τας Σαρδεις αμαχητι ενεχειριζε και τας Ελληνικας πολεις της ηγεμονιαν των Περσων απελλασσεν.
Desiderando Alessandro combattere contro i Persiani, oltrepassa l'Ellesponto e si accampa presso Abido; i persiani invece si preparano alla guerra. Lo stratega dei greci mercenari consiglia ai barbari di condurre l'esercito verso il centro della pianura e di costringere Alessandro ad allontanarsi dal mare. I satrapi però si oppongono; non vogliono infatti lasciare la città ai nemici e ritengono preferibile dichiarare immediatamente guerra. La battaglia ora si svolge presso il fiume Granico; da entrambe le parti i soldati combattono valorosamente. Soltanto i mercenari resistono vincono con fatica ma vengono uccisi completamene. Alessandro allora consegna Sardi senza combattere e le città greche venivano liberate dal comando dei persiani.