Λυσιας ο Κεφαλου Συρακουσιων μεν ην γονεων, εγεννηθη δε Αθηνησι μετοικουντι τω πατρι και συνεπαιδευθη τοις επιφανεστατοις των Αθηναιων. Νεανιας δε πεντεκαιδεκα ετων εις θουριους ωχετο πλεων συν αδελφοις δυσιν, ινα κοινωνοιη της αποικιας, ην εστελλον οι Αθηναιοι τε και η αλλη Ελλας δωδεκατω προτερον ετει του Πελοποννησιακου πολεμου, και διετελεσεν αυτοθι πολιτευομενος εν ευπορια πολλη και παιδευομενος παρα Τισια τε και Νικια μεχρι της συμφορας της κατασχουσης τους Αθηναιους εν Σικελια. Μετ' εκεινο δε το παθος στασιασαντος του δημου εκπιπτει συν αλλοις τριακοσιοις αττικισμον εγκληθεις. Και παραγενομενος αυθις εις Αθηνας κατα αρχοντα Καλλιαν, εβδομον και τετταρακοστον ετος εχων, ως αν τις εικασειεν, εξ εκεινου του χρονου διετελεσε τας διατριβας ποιουμενος Αθηνησιν.
Lisia figlio di Cefalo, ebbe genitori Siracusani, ma nacque in Atene perchè suo padre si era trasferito là; e fu nelle lettere ammaestrato insieme coi più cospicui tra gli Ateniesi. A quindici anni andò presso i Turi con due suoi fratelli, aggregatisi alla colonia dove mandarono gli Ateniesi e tutta la Grecia, dodici anni prima della guerra Peloponnesiaca; e visse là molto agiatamente ed in pubblici maneggi sino al tempo in cui accadde agli Ateniesi la nota sciagura in Sicilia. Dopo quella calamità, insorta fra i Turi una sedizione, Lisia fu cacciato con altri trecento, accusati come partigiani degli Ateniesi. Recatosi quindi ad Atene, essendo arconte Calia, avendo quarantasette anni, da questo tempo continuò a starsene in quella città.