1. Ο τι δικαιον εστι και προς θεων και προς ανθρωπων τουτο πραξω 2. H δε της ιδιας διανοιας αιδως και τιμη σεαυτω τε αρεστον σε ποιησει και τοις κοινωνοις ευαρμοστον και τοις θεοις συμφωνον 3. Κατα τον λογον της σης φυσεως βιουν σε ουδεις κωλυσει. παρα τον λογον της κοινης φυσεως ουδεν σοι συμβησεται. 4. Αλεξανδρος, επειδη γιγνωσκει οτι κινδυνευουσιν οι τε ιμμπεις και τα υποζυγια, ει νυξ αυτον καταληψεται, αυτος μεν αναλαμβανει τους τοξοτας και τους ιππεας εις τετρακοσιους και βοηθει σπουδη 5. 6. εαν Αντιοχος περιεργάζεται τι των κατα την ευρωπην Ρωμαιοι μετά πολλής σπουδηϛ τουϛ κατά την Ασιαν Ἒλλενας ἐλευθερὡσουσιν. 7. Ἁγησιλαοϛ νυϰτί μεν οσαπερ ημερά εχρήτο ημέρα δέ όσαπεῥ νυκτι πόλλακίς άδηλος γιγνόμενός οπου τε είή και όπόι ιοι και ό τι ποιησοι 8. Χωρις δε τούτων, ὦ ἄνδρες δικασταί ,ετι μείζω τεκμήρια παρέζομαι ὡς οὐδὲν αληθὲς λέγουσιν οὗτοι, 8 Ζημιαν αιρου μαλλον η κερδος αισχρον.
1. Sia nei confronti degli dei e sia nei confronti degli uomini farò ciò che è giusto.