Ο μεν δη ταυτ' ειπων απηει, κατοικτειρων την τε γυναικα οιου ανδρος στεροιτο και τον ανδρα οιαν γυναικα καταλιπων ουκετ' οψοιτο. Η δε γυνη τους μεν παροντος εκελευσεν αποστηναι, «εως αν», εφη, «τονδ' εγω οδυρωμαι ως βουλομαι»· τη δε τροφω ειπε παραμενειν, και επεταξεν αυτη, επειδαν αποθανη, περικαλυψαι αυτην τε και τον ανδρα ενι ιματιω. Η δε τροφος πολλα ικετευουσα μη ποιειν τουτο, επει ουδεν ηνυτε και χαλεπαινουσαν εωρα, εκαθητο κλαουσα. Η δε ακινακην παλαι παρεσκευασμενον σπασαμενη σφαττει εαυτην και επιθεισα επι τα στερνα του ανδρος την εαυτης κεφαλην απεθνησκεν. Η δε τροφος ανωλοφυρατο τε και περιεκαλυπτεν αμφω ωσπερ η Πανθεια επεστειλεν. Ο δε Κυρος ως ησθετο το εργον της γυναικος, εκπλαγεις ιεται, ει τι δυναιτο βοηθησαι. Ως δ' επλησιασε τω παθει αγασθεις τε την γυναικα και κατολοφυραμενος απηεν και τουτων μεν η εικος επεμεληθη ως τυχοιεν παντων των καλων, και το μνημα υπερμεγεθες εχωσθη, ως φασιν.
Un amore sublime: Pantea si trafigge sul petto del marito
VERSIONE DI GRECO di Senofonte
TRADUZIONE dal libro Gymnasion vol. 2N. 353 p. 199