Ό Μιλτιάδης τότε έν ταῖς Άθήναις σφόδρα έτιμᾶτο (= έτιμαετο)· ό δέ πρῶτον έδυνάστευε τῆς έν τῇ Θράκῃ Χερσονήσου, ἒπειτα δέ έν ταῖς Άθήναις στρατηγός έγίγνετο. Οι δέ στρατηγοί τῆς στρατιᾶς ἧρχον συν τῷ πολεμάρχῳ. Φειδιππίδης ό ήμεροδρόμος εις Σπάρτην άπεπέμπετο και βοήθειαν ᾓτει (= ήτεε)· οί Σπαρτιαται μέν έβουλεύοντο βοηθειν (= βοηθέειν) τούς Αθηναίους, ἒμενον δέ τήν πανσέληνον. Ό Μιλτιάδης τότε ένόμιζεν άναγκαιον μάχεσθαι εύθύς καί άμύνειν προδοσίας. 'Ότε ψηφίζεσθαι έμελλον, τῶν δέκα στρατηγῶν δίχα ἦσαν αι γνῶμαι· ἒνιοι μέν έφοβοῦντο (= έφοβέοντο) τόν τῶν Περσῶν περισσόν άριθμόν, ἒνιοι δέ τῇ αρετῇ τῶν στρατιωτῶν έπίστευον. Ενδέκατος ψηφοφόρος Καλλίμαχος ό πολέμαρχος ἦν. Τότε ό Μιλτιάδης τόν Καλλίμαχον ἒπειθεν· «Έν σοι νῦν έστιν (Ora sta a te), Καλλίμαχε, ἢ τάς Αθήνας τῇ δουλείᾳ καταλείπειν ἢ έλευθέρας ποιεῖν (= ποιέειν) καί ἒργον μνήμης άθανατου ἃξιον διαπράσσειν».
Allora Milziade ad Atene era assolutamente stimato; egli prima esercitava il potere nella Tracia del Chersoneso, poi fu fatto stratega ad Atene. Gli strateghi dell’esercito erano a capo con il generale. L’ermodromo Fidippide fu mandato a Sparta e chiedeva aiuto; gli Spartani decidevano di aiutate gli Ateniesi, aspettavano il plenilunio. Allora Milziade credeva necessario si combattesse subito e vendicare il tradimento. Quando stavano per votare, tra i dieci strateghi i pareri erano in discordia; alcuni temevano lo straordinario numero dei Persiani, alcuni invece confidavano nel valore dei soldati. Undicesimo votante era il polemarco Callimaco. Allora Milziade cercava di persuadere: «Ora sta a te, Callimaco, lasciare in schiavitù Atene o rendere libera e compiere una degna opera di memoria immortale».(by Stuurm)