Gens in Italia Marsorum orta esse fertur a Circae filio. Propterea Marsis hominibus, quorum dumtaxat familiae cum externis cognationibus nondum etiam permixtae corruptaeque sunt, vi quadam genitali datum, ut et serpentium virulentorum domitores sint et incentionibus herbarumque sucis faciant medelarum miracula. Hac eadem vi praeditos esse quosdam videmus, qui Psylli vocantur. Quorum super nomine et genere cum in veteribus litteris quaesissem, in quarto denique Herodoti libro fabulam de Psyllis hanc invenimus: Psyllos quondam fuisse in terra Africa conterminos Nasamonibus Austrumque in finibus eorum quodam in tempore perquam validum ac diutinum flavisse; eo flatu aquam omnem in locis, in quibus colebant, exaruisse; Psyllos re aquaria defectos eam iniuriam graviter Austro suscensuisse decretumque fecisse, uti armis sumptis ad Austrum proinde quasi ad hostem iure belli res petitum proficiscerentur. Atque ita profectis ventum Austrum magno spiritus agmine venisse obviam eosque universos cum omnibus copiis armisque cumulis montibusque harenarum supervectis operuisse. Eo facto Psyllos ad unum omnis interisse, itaque eorum fines a Nasamonibus occupatos.
Si tramanda che dal figlio di Circe sia sorta in Italia la gente dei Marsi. Agli uomini marsi, le famiglie dei quali non sono state ancora mescolate e corrotte con matrimoni esterni, viene data una sorta di forza innata, così che sono e domatori di serpenti velenosi, e fanno con le bacche ed i succhi delle erbe i miracoli delle medicine. Di questa stessa forza sappiamo esser stati dotati quelli che vengono chiamati Psilli. Nel quarto libro di Erodoto, dunque, troviamo questa leggenda sugli Psilli: che gli Psilli una volta erano in terra d’Africa confinanti con i Nasamoni e che l’austro abbia soffiato in un certo tempo molto forte e continuo sulle loro terre; che per quel soffio si sia consumata tutta l’acqua nei luoghi che coltivavano; che gli Psilli privati dell’acqua abbiano severamente attribuito quel danno all’austro ed abbiano decretato di dirigersi, prese le armi, verso l’austro quasi come verso un nemico ricercato a motivo della guerra. E che così partiti il vento austro con una grande schiera di soffi sia venuto verso di essi con tutte le (sue) truppe ed armi e li abbia coperti sollevando cumuli e monti di sabbia. Che fatto questo gli Psilli siano periti ad uno ad uno e così le loro terre siano state occupate dai Nasamoni
Altra traduzione dello stesso passo Parziale: