Δια τήν τοῦ Αἳαντος βίαν πρός Κασσάνδραν τήν ιέρειαν, ή μενΑθηνᾶ ώργίζετο κάι αύτόν κολάζει, ήβούλετο. Μετά δε τόν έν Ίλίῳ πόλεμον ό Α’ίας μετά τῶν άκαμάντων εταίρων άνήρχετο εις τήν πατρίδα. Ύπό μεν αυ ουρανού καί έν άκυμάντῳ θαλάττη, σύν τοίς θεοις 'ίλεώς, έπί τοῦ πλοίου τοῦ ρωμαλείου καιαδάμαντος άνακτος Αΐαντος, οί εταίροι έπαύοντο ήδη τῶν πόνων. Σύν δε χαρᾷ διελέγοντο, καί άκρατον οίνον πινοντες βεβαίαν ελπίδα έξέτρεφον έν τῇ καρδίᾳ έμέλλον γάρ προσπελάζειν τῇ πατρίδι καί αύθις άσπάζεοθαι τήν φίλην γαμέτην καί τούς παίδας καί πάντας τούς οίκείους. Ήδη μεν πόρρωθεν έβλεπον τήν τῶν προγόνων γην, ὂτε δ’ έξαίφνης διά τήν Άθηνάς όργήν ή θάλαττα. άναφέρουσα σύν κτύπῳ φοβερά κύματα, τόν μεν πλοῖον τού άνακτος αναστρέφει, τούς δ’άλλους πλοίους εις πέτρας ρίπτει. Πάντες δ’ οί ναϋται τοίς πνεόμασι καί κύμααι καί σφοδρᾷ λαίλαπι αρπάζονται, σχεδόν δε παντες τόν θάνατον εύρισκουαιν.
A causa della violenza di Aiace nei riguardi della sacerdotessa Cassandra, Atena si adirava e decideva di punirlo. Dopo la guerra a Ilio Aiace con gli infaticabili compagni tornavano in patria. Sotto un cielo sereno e in un mare calmo, placato con gli dei, sulla solida imbarcazione e di un indomabile capo Aiace, i compagni già ponevano fine alle fatiche di battaglie. Con gioia conversavano, e bevendo vino puro nutrivano ferma speranza nel cuore; infatti stavano per avvicinarsi alla patria e di nuovo abbracciare con affetto la cara moglie e i figli e tutti i familiari. Già da lontano vedevano la terra degli antenati, quando all’improvviso per l’ira di Atena il mare, facendo salire con fragore spaventose onde, distrusse la nave dell’indomito, scaglia contro gli scogli tutte le altre imbarcazioni. Tutti i naviganti vengono portati via dai venti e dalle onde e da una violenta tempesta, quasi tutti trovano la morte. (by Stuurm)