Οί Γερμανοί τήν Γερμανίαν έχουσι, χώραν πλέαν υλῶν και πεδίων, πέραν τού Ρήνου ποταμού• μακροι και ξανθοί είσι, λευκοδέρματοι, γλαυκωποί, τήν δέ φύσιν μάχιμοι καί φιλοκίνδυνοι, αίεΐ έτοιμοι πρός τό έρίζειν άλλήλοις. Στρατηγούς ήγοΰνται τούς ίσχυροτάτους τών μαχητών, τῶν δέ θεῶν Έρμῆν καί Άρη πρώτους νομίζουσι και σεμνύνουσι. Και τήν Σελήνην σέβουσι, έν τάις συμφοραΐς και ᾗ έν τοΐς λοιμοΐς άνθρώπινας θυσίας προσφέρουσι. Τῆς πολυτελείας έπιθυμία τοις Γερμανοΐς ούκ έστιν τόν μέν χρυσόν και τό άργύριον βλαβερά λέγουσι, τήν δέ τρυφήν ού λαμπράν άλλα αίσχράν καί τῆς άνανδρίας αίτίαν. Τήν δέ μοιχείαν μάλιστα ψέγουσι και ώς τήν έχθίστην τῶν παρανομιῶν κολάζουσι.
I Germani abitano la Germania, terra piena di boschi e di pianure, al termine del fiume Reno; sono alti e biondi, bianchi di carnagione, con occhi chiari, per indole guerrieri ed intrepidi, sempre pronti a contendere gli uni contro gli altri. Sono a capo fortissimi strateghi tra i guerrieri tra gli dei per primi onorano e celebrano Ermes e Marte. Venerano la Luna, alla quale nelle cose vantaggiose e nelle funeste offrono in sacrificio vittime umane. I Germani non hanno brama di ricchezza: stimano l’oro e l’argento cose funeste, dissolutezza non magnificenza ma infamia e causa di codardia. Invece biasimano moltissimo l’adulterio e puniscono come la più odiosa delle trasgressioni.