Και εγενετο εν τω ειναι αυτον εν μια των πολεων και ιδου ανηρ πληρης λεπρας· και ιδων τον Ιησουν πεσων επι προσωπον εδεηθη αυτου λεγων· «Κυριε, εαν θελης δυνασαι με καθαρισαι». Και εκτεινας την χειρα ηψατο αυτου λεγων· «Θελω, καθαρισθητι»· και ευθεως η λεπρα απηλθεν απ' αυτου. Και αυτος παρηγγειλεν αυτω μηδενι ειπειν, αλλα απελθων δειξον σεαυτον τω ιερει, και προσενεγκε περι του καθαρισμου σου καθως προσεταξεν Μωυσης, εις μαρτυριον αυτοις. Ανηρχετο δε μαλλον ο λογος περι αυτου, και συνηρχοντο οχλοι πολλοι ακουειν και θεραπευεσθαι απο των ασθενειων αυτων αυτος δε ην υποχωρων εν ταις ερημοις και προ σε υχο μενος.
Un giorno si trovava in una delle città e un uomo coperto di lebbra lo vide Gesù e gettatosi ai piedi pregandolo: «Signore, se vuoi, puoi sanarmi». Gesù stese la mano e lo toccò dicendo: «Lo voglio, sii risanato!». E subito la lebbra scomparve da lui. Gli ingiunse di non dirlo a nessuno: «Va', mostrati al sacerdote e fa' l'offerta per la tua purificazione, come ha ordinato Mosè, perché serva di testimonianza per essi». La sua fama si diffondeva ancor più; folle numerose venivano per ascoltarlo e farsi guarire dalle loro infermità. Ma Gesù si ritirava in luoghi solitari a pregare.