Εν τη αρχη γαρ της Ιλιαδος ο ποιητης ουτω λεγει· "Ει συ, ω θεα, εμοι βοηθειαν παρεχεις, εγω μετα σου βουλομαι αδειν την του Αχιλλεως οργην δια την του Αγαμεμνος ακρατειαν". Και εν τη Οδυσσειας αρχη ο ποιητης τη της Καλλιοπης επινοια ενθουσιαζει και τη της θεας βοηθεια αδει την του Οδυσσεως οδοιποριαν εις Ιθακην και τας συμφορας τε και ανιας μετα τον νεστον δια την κακιαν τε και ασεβειαν των μνηστηρων.
All'inizio dell'Iliade il poeta infatti dice così: "Se tu o dea mi dai un aiuto, io voglio cantanre insieme a te l'ira di Achille per l'intemperanza di Agamennone. E nell'inizio dell'Odissea il poeta è ispirato dall'invenzione di Calliope e e canta con l'aiuto della dea la marcia verso Itaca e anche le sciagure e le pene dopo il ritorno per la malvagità e i crimini dei pretendenti.