Tarquinius, Roma expulsus, ad Mamilium Tusculanum, generum suum, conffigit, nihil aliud inquieto animo agitans, nisi quomodo amissum imperium recuperate posset. Cum Romani novo bello urgerentur, nova Romae dignitas creata est, quam dictaturam appellaverunt, maior quam consulatus. Summum ac maximum imperium per sex menses dictatori Romani contulerunt, cui magister equitum additus est legatus, qui vi et armis cogeret renitentes dictatoris iussa exscqui. Aulus Postumius vero, Tuberti filius, qui Sabinos cruento proelio vicerat, primus dictator factus est; is cum hostibus apud Regillum lacum pugnam commisit. Ibi, cum incerto Marte pugnaretur, magister equitum frena equis detraxit, ut irrevocabili impetu ferrentur in hostes: ita Latinorum acies fugam cepit atque Romani victores evaserunt

Tarquinio, espulso via da Roma si rifugiò presso il genero Mamilio di Tuscolo considerndo con animo inquieto null'altro se non in che modo recuperare il regno Poichè i Romani erano minacciati da un nuovo conflitto, a Roma fu instaurata una nuova carica, che loro denominarono "dittatura", piiù importante del consolato. I Romani assegnarono al dittatore un potere assoluto e massioper un periodo di sei mesi, e ad esso venne affiancato un vice-dittatore in qualità di luogotenente, il quale, con la forza e con le armi, obbligasse i restii ad obbedire ai comandi del dittatore. Inoltre, Aulo Postumio, figlio di Tuberto, colui il quale aveva sconfitto i Sabini con guerra cruenta, fu il primo ad essere candidato alla dittatura; costui si scontrò con i nemici presso il lago Regillo. Lì, poiché la battaglia si svolgeva con indeciso esito, il vice-dittatore fece levare le briglie (ai cavalli), di modo che essi arrivasero, con invincibile assalto, sui nemici: in tal modo, l'esercito dei Latini fuggì e i Romani ottennero la vittoria.