Iam victis omnibus hostibus suis, cum Romam redisset, Caesar incredibile dictu, statuit se parciturum esse omnibus iis qui contra eum pugnaverant, ut se dedereret ad renovandam rem pubblica. Tum eius amici venerunt hortatum eum ut armis vitam suam protegeret; at ille instantis periculi multa praesagia neglexit. Nam auspicia ei dixerant: "Cave Idus Martias" et Calpurnia uxor, nocturna specie territa, eum oraverat ne eo die domo exiret. Sed Caesar discedens sic uxori fatus est: "Eo nec possum scire hora quota reversurum sim”. Narrant praeterea, cum ei traditum esset scriptum in quo coniuratio denuntiabatur, cum ne id quidam legisse. Sane verum est neminem posse cavere fatum suum.

Vinti tutti i suoi nemici, essendo ritornato a Roma, Cesare incredibile a dirsi, decise che avrebbe risparmiato tutti coloro che avevano combattuto contro di lui per dedicarsi a restaurare lo Stato. Allora i suoi amici vennero per esortalo a proteggere con le armi la sua vita; ma egli trascurò i molti presagi del pericolo incombente. Difatti i presagi gli avevano annunziato: ”fuggi le Idi di marzo” e la moglie Calpuria, spaventata da un fantasma notturno, lo aveva pregato di non uscire in quel giorno da casa. Ma Cesare allontanandosi così disse alla moglie: ” non posso sapere a che ora ritornerò colà”. Narrano inoltre che, essendogli stato consegnato lo scritto in cui era dichiarata la congiura, neppure lo abbia letto. Certamente è vero che nessuno possa evitare il suo destino.