Saepe debemus mori nec cupimus, morimur nec cupimus. Nemo tam imperitus est ut nesciat se moriturum esse; tamen cum prope accessit, tergiversatur, tremit, plorat. Nonne tibi videtur stultus qui flevit quod ante annos mille non vixerat? Aeque stultus est qui flet quod post annos mille non vivet. Haec paria sunt: non eris nec fuisti; utrumque tempus alienum est. Ad hanc legem natus es; hoc patri tuo accidit, hoc matri, hoc maioribus, hoc omnibus ante te, hoc omnibus post te. Series invicta et nulla ope mutabilis inligavit ac trahit cuncta. Quantus te populus moriturorum sequetur, quantus comitabitur! Multa milia et hominum et animalium hoc ipso momento quo tu mori dubitas animam variis generibus emittunt. Tua utem non putabas te aliquando ad id perventurum esse ad quod semper ibas? Nullum sine exitu iter est.

Spesso dobbiamo morire non lo desideriamo, moriamo non lo desideriamo. Nessuno è tanto inesperto da non sapere che morirà; tuttavia quando si avvicina, tergiversa, trema, si lamenta. Non è forse vero che ti sembra sciocco colui che pianse perché non aveva vissuto mille anni prima? È stolto allo stesso modo colui che piange perché non vivrà mille anni dopo. Queste cose sono uguali: non sarai né fosti; entrambi i periodi sono di qualcun altro. Sei nato per questa legge; accadde questo a tuo padre, questo alla madre, agli antenati, a tutti prima di te, accadrà questo a tutti dopo di te. Una successione inevitabile e non cambiabile da alcuna forza lega e trascina tutte quante le cose. Quanto il popolo di coloro che moriranno ti seguirà, quanto ti accompagnerà! Molte migliaia di animali e di uomini in quello stesso istante in cui tu esiti a morire muoiono (emettono il respiro) in vari modi. Tu in verità non pensavi che un giorno saresti giunto a ciò verso cui sempre andavi? Nessun viaggio è senza fine.
(By Maria D. )