Cum Alexander ad quandam urbem Syriae pervenisset, multi cives ad eum salutandum convenerunt. Tum rex omnes recensuit et, singulorum meritis perspectis, alios in amicitiam suam recepit, aliis pretiosa munera donavit. Insignis praeter ceteros erat Aristonicus quidam, cui Alexander, in Asiam profecturus, regnum Sidonis commiserat propter eius integritatem. Nam hunc, qui in agris colendis hortisque irrigandis vitam honestam degerat, tanti Alexander existimavit ut non solum eum regem fecerit, sed etiam maximos honores ei largitus sit. Arbitrabatur enim summas laudes tribuendas esse eis, qui diligenter officium suum perficerent.
Dopo che Alessandro era giunto in una città della Siria, molti cittadini accorsero per salutarlo. Il re poi passò in rassegna tutti e, esaminati i meriti di ciascuno, accolse alcuni nella sua amicizia, e ad altri donò regali preziosi. Era insigne sopra agli altri un tale Aristonico, a cui Alessandro – quando stava per avanzare in Asia – aveva affidato il regno di Sidone per la sua onestà. Alessandro stimò tanto costui che, infatti, aveva passato una vita onesta a coltivare nei campi e ad annaffiare orti, che non solo lo rese re, ma gli elargì anche massimi onori. Pensava infatti che si dovessero attribuire somme lodi a coloro che avevano eseguito diligentemente il proprio lavoro.(by il murettodipaolo)