Si aut collegam, id quod mallem, tui similem, L. Aemili, haberes aut tu collegae tui esses similis, supervacanea esset oratio mea; nam et duo boni consules, etiam me indicente, omnia e re publica fideque vestra faceretis, et mali nec mea verba auribus vestris nec consilia animis acciperetis. Nunc et collegam tuum et te talem virum intuenti mihi tecum omnis oratio est, quem video nequiquam et virum bonum et civem fore, si altera parte claudente re publica malis consiliis idem ac bonis iuris et potestatis erit. Erras enim, L. Paule, si tibi minus certaminis cum C. Terentio quam cum Hannibale futurum censes; nescio an infestior hic adversarius quam ille hostis maneat; cum illo in acie tantum, cum hoc omnibus locis ac temporibus sis certaturus; adversus Hannibalem legionesque eius tuis equitibus ac peditibus pugnandum tibi sit, Varro dux tuis militibus te sit oppugnaturus.
O Lucio Emilio, se tu avessi un collega simile a te, come preferirei, o se tu fossi simile al tuo collega, il mio discorso sarebbe superfluo; infatti se foste due buoni consoli, anche se io non parlassi, fareste tutte le cose nell’interesse della repubblica e secondo la vostra lealtà, e se foste malvagi, non ascoltereste le mie parole né accogliereste i miei consigli nei vostri animi. Ora, quando guardo al tuo collega e considero che genere di uomo tu sei tutto il discorso devo indirizzarlo a te, che, presagisco, sarai sia un buon uomo, sia un buon cittadino buono invano, se, essendo la repubblica per metà zoppicante, le intenzioni malvagie avranno stesso diritto e potere di quelle buone. Infatti sbagli, Lucio Paolo, se pensi che per te ci sarà meno da lottare con Gaio Terenzio piuttosto che con Annibale; non so se questo avversario incomba su di te più pericoloso dell’altro; con quello dovrai combattere solo in battaglia, con questo lo farai in tutti i luoghi e i tempi; contro Annibale e le sue legioni combatterai con i tuoi cavalieri e i tuoi soldati, il comandante Varrone ti combatterà con i tuoi (stessi) soldati.