La guerra con Annibale Versione greco Appiano
Le guerre esterne dei Romani libro VI
Ρωμαιοι δ', εως μεν αυτοις ο Αιμιλιος και ο Σερουιλιος περιησαν, πολλα δρωντες τε και πασχοντες ομως υπεμενον εν ταξει: επει δ' επεσον αυτων οι στρατηγοι, δια μεσων βιαζομενοι των εχθρων μαλα καρτερως κατα μερη διεφευγον, οι μεν, ενθαπερ οι προ αυτων επεφευγεσαν, ες τα στρατοπεδα δυο οντα: και συμπαντες οιδε εγενοντο αμφι τους μυριους και πεντακισχιλιους, οις ο Αννιβας φυλακην επεστησεν: οι δ' ες Καννας, περι δισχιλιους, και παρεδωκαν εαυτους οιδε οι δισχιλιοι τω Αννιβα. ολιγοι δ' ες Κανυσιον διεδρασαν, και οι λοιποι κατα μερος εσκεδασθησαν ανα τας υλας. υτο τελος ην της επι Κανναις Αννιβου τε και Ρωμαιων μαχης, αρξαμενης μεν υπερ ωραν δευτεραν, ληξασης δε προ δυο της νυκτος ωρων, ουσης δ' ετι νυν αοιδιμου Ρωμαιοις επι συμφορα.
I Romani finché a loro Emilio e Servilio rimasero in vita, facendo e subendo molte gesta, resistevano in ordine: ma dopo che i loro comandanti caddero, premuti in mezzo ai nemici molto violentemente, fuggirono in diverse direzioni, alcuni dove quelli prima di loro si erano rifugiati, negli accampamenti, che erano due;e tutti questi furono circa quindicimila, ai quali Annibale impose un presidio. Altri, circa duemila, a Canne, e questi duemila consegnarono se stessi ad Annibale. Pochi si precipitarono a Canosa, ed i restanti a gruppi si dispersero nelle selve.