Ό νομοθέτης πρώτον μέν τοις διδασκάλοις, οίς έξ ανάγκης παρακατατιθέμεθα τους ημετέρους αυτών παΐδας. άπιστων φαίνεται και διαρρήδην άποδείκνυσιπρώτον μέν ήν ώραν προσήκει ίέναι τόν παϊδα τον ελεύθερον εις το διδα-σκαλεϊον, έπειτα μετά πόσων παίδων είσιέναι και πηνίκα άπιέναι. «Οί δέ των παίδων διδάσκαλοι άνοιγέτωσαν μέν τά διδασκαλεία μή πρότερον ηλίου ανιόντος, κλειέτωσαν δέ προ ηλίου δΰνοντος. Και μή έξέστω τοις υπέρ τήν των παίδων ήλικίαν ουσιν είσιέναι τών παίδων ένδον όντων, εάν μή υιός διδασκάλου ή αδελφός ή θυγατρός άνήρ· εάν δέ τις παρά ταϋτ' είσίη, θανάτω ζημιούσθω».