ἀλλ’ ὅλην τὴν πορείαν ἠναγκαζόμεθα Δημοσθένην ὑπομένειν ἀφόρητον καὶ βαρὺν ἄνθρωπον· ὃς διασκοπούντων ἡμῶν ὅ τι χρὴ λέγειν, καὶ Κίμωνος εἰπόντος ὅτι φοβοῖτο μὴ δικαιολογούμενος περιγένοιτο ἡμῶν ὁ Φίλιππος, πηγὰς δὴ λόγων ἐπηγγέλλετο, καὶ περὶ τῶν δικαίων τῶν ὑπὲρ Ἀμφιπόλεως καὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ πολέμου τοιαῦτα ἐρεῖν ἔφη, ὥστε ἀπορράψειν τὸ Φιλίππου στόμα ὁλοσχοίνῳ ἀβρόχῳ, καὶ πείσειν Ἀθηναίους μὲν κατα- δέξασθαι Λεωσθένην, Φίλιππον δ’ Ἀθηναίοις Ἀμφίπολιν ἀποδοῦναι. Ἵνα δὲ μὴ μακρολογῶ τὴν τούτου διεξιὼν ὑπερηφανί- αν, ὡς τάχιστα ἥκομεν εἰς Μακεδονίαν, συνετάξαμεν πρὸς ἡμᾶς αὐτούς, ὅταν προσίωμεν Φιλίππῳ, τὸν πρεσβύτατον πρῶτον, λέγειν καὶ τοὺς λοιποὺς καθ’ ἡλικίαν· ἐτύγχανε δ’ ἡμῶν νεώτατος ὤν, ὡς ἔφη, Δημοσθένης.
Abbiamo dovuto attendere tutto il percorso Demostene che è un uomo insopportabile e fastidioso; egli deve dire qualcosa di noi che indaghiamo, e di Cimone che dice che temesse di discutere in giudizio Filippo che giungesse tra noi, dichiarava di avere abbondanti fonti di argomenti, e riguardo le cose giuste di quelli che a nome di Anfipoli e dell'inizio della guerra disse che...(CONTINUA)