Λυκος δε βροβατον εν νομη δερκεται εφαιφνης δ'εκθρωσκει. και αρπαζει το δειλον ζωον. Τη του προβατου αρπαγη οι αιπολοι αχθονται και τον κλεπτην διωκουσιν. αλλα ουκ ευρισκουσιν· ο λυκος γαρ σπουδη εις σπηλαιον φευγει. Αλλ' οι θεοι την του λυκου πονηριαν κολαζουσιν. Εν γαρ τω σπελαιω ο λυκος αρκτω συντυγχανει· η δ'αρκτος το προβατον αρπαζει. Ο Λυκος ψεγει το ζωον και λεγεi· "Ω αρκε, αδικως αφαιρεις το εμον". δ'αρκτος υποκρινεται· "Μη αρα συ δικαιως το προβατον κατεχεις;" Ουτως πολλακις και οι ανθρωποι ετοιμοι εισι τους αλλους μεμφεσθαι, αλλα ομοωιν κακων αιτιοι εισιν.
Il lupo vede una pecora nel pascolo: il lupo salta fuori all'improvviso ed afferra lo sventurato animale. I pastori sono oppressi per il furto della pecora e inseguono il ladro ma non lo trovano. Il lupo infatti fugge verso una grotta. Ma gli dei puniscono la malvagità del lupo. Infatti nella grotta il lupo incontra si imbatte in un'orso. L'orso gli ruba la pecora. Il lupo rifugge l'animale e dice.