Ελαφος, διψει πιεζομενη, παραγιγνεται επι πηγην. Πινουσα και σκοπουμενη την εαυτης σκιαν κατα του υδατος ηδετο μεν τω μεγεθει και τη ευποφια των κερατων, ηχθετο επι τοις σκελεσι λεπτοις και αμορφοις. Μεταξυ δε λεων επιγιγνεται· η ελαφος αυτικα εις φυγην τρεπεται· και κεχρι το πεδιον ϕιλον ην. τον λεοντα εκφευγει δια την των σκελων ταχυτητα. Επει δε παραγιγνεται εις υλην, τηνικαυτα τα κερατα εν κλαδοις εμπλεκονται και υπο του λεοντος συλλαμβανεται θησκουσα δε ωλοφυρετο· "Οιμοι, τα μεν σκελη κατεφρονησα, και τοις σκελεσι θανατον εξεφυγον τοις κερασι δε ηδονην, και τα κερατα διαφθειρει με".