1. Μυες (Μυς) δυο, ο μεν αρουραιος, ο δε οικοσιτος, κοινον ειχον τον βιον 2. Εν τη λιμνη ἐγχέλεις (εγχελυς) και ἰχθύες (ιχθυς) ησαν 3. Δει τους πρέσβεις (πρεσβυς) εις το ἄστυ (αστυ) τρεχειν 4. Εκ των της αμπελου βότρυος (βοτρυς ) ο οινος ποιειται 5. Εισερχωμεθα εις την πολιν τη ἰσχύϊ (ισχυς ) 6. Ο δοῦλος τω γεωργω τους πελέκεις (πελεκυς ) φερει. 7. Οι πολεμιοι εμπεμπον τους πρέσβεις (πρεσβυς) περια διαλλαγης 8. Πρεπει τοις πρέσβεσι (πρεσβυς ) ταληθη λεγειν 9. Οι γεωργοι κοπτουσιν εκ των αμπελων καλους βότρυς (βοτρυς)
1. Due topi uno rustico, uno cittadino avevano la vita comune (abitavano insieme). 2. Nello stagno c'erano anguille e pesci 3. Bisogna che gli anziani corrano in città 4. Il vino è prodotto dal grappolo della vite 5. Noi andiamo in città con vigore. 5. Il servo porta al contadino le scuri. 7. I cittadini mandavano gli anziani per l'accordo. 8. Per gli anziani è conveniente dire la verità. 9. I contadini recidono dalle viti bei grappoli d'uva