Ουκ εκας των κορων, εν τη πυκνης υλης σκια καθευδει ο Οδυσσευς. Ο δυστηνος ηκει εις την Σχεριαν απο ναυαγιας, δια πονων και λυπων μονος, ανευ μεν πλοιου και εταιρων, τη δε της Αθηνας βοηθεια. Μεταξυ δει αι της Ναυσικαας θεραπαιναι σφαιρα παιζουσι, ο Οδυσσευς εγειρεται, και εις την της θαλασσης ακτην πορευεται· ακουει γαρ φωνας και βοας, αλλα ουκ οιεται ει μεν ιλεω ανθρωποι και φιλοξενοι εισι, ει δε δυσνοι. Αι γαρ θεραπαιναι, οτε η Ναυσικαα την σφαιραν εις την θαλασσαν βαλλει, βοαυσι. Ο δε Λαερτιαδης βαινεις εις την ακτην και μενει· ...
Non lontano dalle fanciulle, nell'ombra di un fitto bosco dormiva Ulisse. Lo sventurato arriva a Scheria in conseguenza di un naufragio, attraverso fatiche e dolori, solo, senza una nave, senza compagni, con l'aiuto di Atena. Nel frattempo le ancelle di Nausicaa giocano con la palla, Odisseo si sveglia e si reca verso la riva del mare: ode le voci ma non riflette, se siano /lett.sono benevoli e ospitali, o se invece sono ostili. Infatti le fanciulle, quando Nausica manda la palla verso il mare, gridano ...
il resto del testo greco non ci è pervenuto