Αί νεφέλαι τον ούρανόν εξαίφνης καλύπτουσι. Ό ουρανός φοβερώς βρέμει και πανταχοΰ κεραυνοί μετά βροντών λάμπουσιν. Ύετός άφθόνως εκ τοΰ ουρανοί έπί της γης εμπίπτει και τά πεδία τύπτει· έπειτα δέ ή χάλαζα τά θηρία και τούς καρπούς σύν βία παίει. Οί γεωργοί μέν εις τάς οικίας φεύγουσιν, τά ζώα δέ εις τούς σηκούς. "Οτε άνεμος και ομβρος άποπαύονται και ό ήλιος πάλιν έκ των νεφελών αποφαίνεται και καταλάμπει, οί γεωργοί παρά τούς αγρούς ανέρχονται. Οί τοΰ γεωργού υιοί προς τό ιερόν προσέρχονται και τοις θεοΐς θύονται.
Le nuvole improvvisamente coprono il cielo. Il cielo rumoreggia terribilmente e i lampi, accompagnati da tuoni, risplendono ovunque. La pioggia cade abbondantemente dal cielo sulla terra e colpisce la pianura; in seguito la grandine colpisce gli animali e i frutti con violenza. I contadini fuggono verso le abitazioni, gli animali verso i recinti. Quando bento e pioggia cessano e il sole appare di nuovo dalle nuvole e splende, gli agricoltori tornano nei campi. I figli degli agricoltori vanno verso il tempio e fanno sacrifici agli dei.