Τολμα και ευτυχια την νικην τοις στρατιωταις διδοασι, και τη εν τη μαχη νικη αι στρατιαι την την χωραν και τους πολιτας σωζουσι. Εν τη της εορτης ημερα η εκκλησια εξαγγελλει την ειρηνην και την ελευθεριαν. Εν τη των Αθηνων αγορα οι πολιται θαυμαζουσιν την των στρατιωτων αρετην και χαραν επιδεινυασι και λεγουσι· "Ω θεαι, τη χωρα σωτηριαν επιδιδοτε". Εν δε ταις οικιαις οι οικεται την εορτην παρασκευαζουσι και αι θεραπαι την τροφην επι της τραπεζης επιτιεασι. Η γαρ τη στρατιας νικη και η της χωρας ειρηνη ελευθεριαν και ησυχιαν φερουσι, αλλα τους οικετας και τας θεραπαινας εκ των της δουλειας μεριμνων ουκ αφιασι. Δουλεια γαρ δυστυχια και συμφορα εστιν.
Il coraggio e la fortuna consentono la vittoria ai soldati ed i soldati nella vittoria in battaglia salvano il paese ed i cittadini. Nel giorno della festa l'assemblea annuncia la pace e la libertà. Nella piazza di Atene i cittadini ammirano la virtù dei soldati, dimostrano la (loro) gioia e dicono: "O dee, offrite salvezza nel paese". Nelle case gli abianti preparano la festa e le ancelle/serve mettono il cibo sulla tavola. Infatti la vittoria dell'esercito e la pace della regione portano libertà e tranquillità ma non lasciano liberi i servi e le serve dagli affanni della schiavitù. La schiavitù è infatti una sventura ed una disgrazia
Επιδιδοτε = viene dal verbo ἐπιδίδωμι: coniugazione attiva tempo imperativo modo indicativo pesente