Il citaredo Arione
versione di greco di Luciano traduzione dal libro scholè
Αριων ο κιθαρωδος προς τους εν Ιταλια Ελληνας ερχεται. Οι δε Ελληνεσ αφθονα δωρα και αργυριου και χρθσου τω Αριονι προσφερουσιν. Ειτα ο Αριων πλουτιζεται και βοθλομεωοσ εισ πατριδα ανερχεθαι, εκ τοθ των Ταραντινων λιμενοσ εισ πλοιοω εισβαινει. Εν θαλασση δε οι ναυται Αριονι των χρηματων ενεκα επιβουλευουσι και αυτοω φονευειν βουλονται. Αλλα Αριων το φονον φευγει εισ την θαλασσαν αλλομενοσ. Εκ δε των κυματων Απολλων, ο των ποιητον θεοσ, τον κιθρωδον τερατικωσ σωζει* δελφισ γαρ, Αριονα επι τω νωτω φερωον, εισ λιμεωα των Κορινθιων κομιζει
traduzione
Il citaredo Arione guidava i greci in Italia. Questi offrivano ad Arione doni abbondanti, d’argento e d’oro. Quindi Arione, arricchitosi, volendo tornare in patria, sale su una nave dal porto di Taranto. In mare, i marinai tramano contro Arione per le ricchezze e dicono che vogliono ucciderlo. Ma Arione fugge l’uccisione gettandosi in mare. Dalle onde Apollo, il dio dei poeti, salva miracolosamente il citaredo: un delfino infatti, portando Arione sul dorso, lo accompagna al porto di Corinto.