Δηλω Φοιβος μαλα επιτερπεται, ενθα Ιωνες αγειρονται συν τοις παισιν και ταις θυγατρασι και ταις αλοχοις. Οι δε χορειαις και αοιδαις Απολλωνα τερπουσιν και αγωνας τιθεντες. Δοκουσιν αθανατοι και αγηρω ειναι οτε αθροιζονται· τερπουσιν γαρ τον θυμον των εισορωντων οι ανδρες και αι καλλιζωνοι γυναικες και τα αυτων πλοια και τα πλυσια κτηματα. Αι δε Δηλιαδες κοραι, Απολλωνος θεραπαιναι, τον μεν θεον υμνουσαι μιμνησκουσαι δε γυναικων τε παλαιων και ανδρων υμνον αδουσιν ουτως σοφως ωστε θελγειν τα φυλα των ανθρωπων. Παντοδαπων γαρ ανθρωπων τας φωνας μιμεισθαι επιστανται
Traduzione
Febo a Delo gioisce molto, qua si radunano gli Ioni con i figli, con le figlie e con le mogli. Questi, con danze e con inni dilettano Apollo istituendo anche delle gare. Sembra che siano immortali ed eterni quando si radunano: infatti gli uomini e le donne dalla bella cintura, le loro navi e le ricche proprietà dilettano l'animo di coloro che li osservano Le fanciulle di Delo ancelle di Apollo, cantando inni e ricordando le donne antiche e gli uomini cantano un canto celebrativo così profondo da ammaliare generazione di uomini. Infatti riescono ad imitare le voci di ogni specie degli uomini.
Verbi della versione