Των μεν πολιτων και των δε αρχων εστι ταις προσταγαις των νομοθετων εμμενειν. Οι νομοθεται τοις μεν πολιται την φιλεργιαν και την πειθαρχιαν ταις δ'αρχαις την δικαιουσυνην και την σωφροσυνην προστασσουσιν. Η μεν δικαιουσυνη των αρχων και η πειθαρχια των πολιτων ευδαιμονιαν και ευποριαν τικτουσιν. εκ δε της αδικιας και εκ της απειθειας βια και διαφοραι γιγνονται. Ωσπερ τη πολιτεια η ευδανομια και η ισονομια πρεπει, ουτω τη οιχια η ευαγωγια και η ευμενεια. εν τη οικια γαρ ευθυμια και ευπορια εισιν ει οι μεν οικεται ων δεσποτων ταις προσταγαις εμμενουσιν, οι δε δεσποται των οικετων της υγιειας επιμελειαν εχουσιν. Ου μονον τη εργαζια η τη εμπορια της πενιας απαλλασσομεθα και την οικιαν πλουτιζομεν, αλλα μαλιστα τη αρετη και τη ευνοια. Εν μην τη ευδαμονια της οικιας και εν τη ομονοια των πολιτων της χωρας η σωτηρια εστιν.
E’ proprio dei cittadini e dei governanti rimanere fedeli agli ordini dei legislatori. I legislatori prescrivono la laboriosità e l’obbedienza ai cittadini, ai governanti la giustizia e la rettitudine. La giustizia dei governanti e l’obbedienza dei cittadini generano successo e ricchezza; vita e disordini vengono dall'ingiustizia e dalla disobbedienza. Come la legalità e la parità dei diritti si s'addice alla cittadinanza, così la docilità e la benignità alla casa; il buon umore e la ricchezza in casa esiste se i servi restano fedeli agli ordini dei padroni, i padroni, invece si prendono cura della salute dei servi. Non solo con l’operosità o il commercio allontaniamo la povertà ed arricchiamo la casa, ma soprattutto con la virtù e la benevolenza. Certamente con la felicità della casa e nella concordia dei cittadini c’è la salvezza della nazione.