Menecrates, medicus Philippi, Macedonum regis, ex Graecia oriundu, non solum ob artem suam sed etiam ob suam maximam superbiam clarus inter Macedones erat: nam dictitare solebat: «Ego similis Iovi sum, quia homines sanare eisque longam donare vitam possum». Ohm Philippus Menecrati epulum dedit ei mensam separatim ab aliis convivis instruxit. Exquisitae epulae dulcesque vini omnibus convivis ministrabantur, Menecrati soli pretiosa unguenta servi praebebant atque tus ante eum incendebant. Initio superbus medicus ed re magnopere delectatus est - nam tus solum ante deos incenditur - sed postea fame sitique cruciari coepit et cibum vinumque ex rege servisque quaesivit. Sed Philippus rex subridens ei dixit: «Dei nec esuriunt nec sitiunt». Cum id audivit Menecrates irrisus atque ieiunus epulum reliquit: itaque Philippus eius superbiam et vituperavit et punivit.
Menecrate, il medico di Filippo, re dei Macedoni, originario della Grecia, era famoso tra i Macedoni non soltanto per la sua arte ma anche per la sua elevata superbia: infatti soleva andar dicendo: "Io sono simile a Giove, perché sono in grado di guarire gli uomini e di donargli lunga vita". Filippo organizzò un solenne banchetto per Menecrate e imbandì per lui una mensa separatamente dagli altri convitati. Venivano serviti a tutti squisite vivande e vini dolci, i servi offrivano al solo Menecrate preziosi unguenti e bruciavano dinanzi a lui l'incenso. Inizialmente il superbo medico si compiacque molto della cosa - infatti l'incenso veniva bruciato soltanto dinanzi alle divinità - ma poi iniziò ad essere tormentato dalla fame e dalla sete e chiese al re e ai servi vino e cibo. Ma il re Filippo sorridendo gli disse: "le divinità non hanno né fame né sete." Quando Menecrate udì ciò lasciò deriso e digiuno il banchetto: e così Filippo biasimò e punì la superbia di costui.
(By Maria D. )