Postquam legati Latini Romam venerant, in Capitolio eis senatus datus est. Ibi Annius, tamquam armis Capitolium cepisset, "Tite Manli vosque patres conscripti", inquit, "quoniam vos regno finem imponere non vultis, nos consanguinitati dabimus ut condiciones pacis feramus aequas utrisque. Consulem alterum Roma, alterum ex Latio creari oportet, senatus partem aequam ex utraque gente esse, unum populum, unam rem publicam fieri; et ut imperii eadem sedes sit idemque nomen omnibus, sit haec patria potior et Romani omnes vocemur". T. Manlius consul non tenuit iram et, conversus ad simulacrum Iovis, dixit: "Audi, Iuppiter, haec scelera. Peregrinos consules et peregrinum senatum in tuo, Iuppiter, augurato templo ipse captus atque oppressus visurus es? Non venit in mentem pugna apud Regillum lacum? Adeo et cladium veterum vestrarum et beneficiorum nostrorum erga vos obliti estis?"
Dopo che i legati latini erano giunti a Roma, gli fu data (concessa) una seduta del senato in Campidoglio. Lì Annio, come se avesse preso con le armi il Campidoglio, disse: "Tito Manlio e voi senatori iscritti, dato che voi non volete imporre un limite al regno, noi ci affideremo alla parentela per portare condizioni di pace eque per entrambe (rif alle popolazioni). Occorre che sia eletto un console di Roma (proveniente da Roma), uno proveniente dal Lazio (del Lazio) che ci sia metà del senato da entrambe le popolazioni, che sia realizzato un solo popolo, un unico stato; e in tal modo che ci sia una stessa sede dell'impero e uno stesso nome per tutti, che sia preferibile questa patria e che tutti siano chiamati Romani". T. Manlio non trattenne l'ira e, voltandosi verso il simulacro di Giove, disse: "Ascolta, Giove, queste scelleratezze. Tu stesso, Giove, catturato ed oppresso stai per vedere consoli forestieri e un senato straniero nel tuo tempio consacrato con gli auguri? Non giunge in mente la battaglia presso il lago Regillo? Avete dimenticato a tal punto sia le vostre antiche stragi che i nostri benefici verso di voi?."
(By Maria D. )
Versione tratta da Livio