Hic simul atque imperii potitus est, persuasit Lacedaemoniis ut exercitus mitterent in Asiam bellumque regi facerent, docens satius esse in Asia quam in Europa dimicari. Namque fama exierat Artaxerxen comparare classis pedestrisque exercitus, quos in Graeciam mitteret. Data potestate, tanta celeritate usus est, ut prius in Asiam cum copiis pervenerit, quam regii satrapae eum scirent profectum. Quo factum est ut omnes imparatos imprudentesque offenderet. Id ut cognovit Tissaphernes, qui summum imperium tum inter praefectos habebat regios, indutias a Lacone petivit, simulans se dare operam ut Lacedaemoniis cum rege conveniret, re autem vera ad copias comparandas, easque impetravit trimestris. Iuravit autem uterque se sine dolo indutias conservaturum. In qua pactione summa fide mansit Agesilaus, contra Tissaphernes nihil aliud quam bellum comparavit.
Non appena costui s'impadronì del potere, convinse gli Spartani ad inviare gli eserciti in Asia e a far guerra al re, spiegando che bastava che si combattesse in asia anziché in Europa. E infatti si era diffusa la notizia che Artaserse aveva preparato gli eserciti di flotta e di fanteria, per inviarli in Grecia. Data la facoltà, utilizzò tanta celerità, da giungere in Asia con le truppe prima, che i satrapi regali sapessero che lui era partito. Perciò avvenne che danneggiò tutti impreparati e imprudenti. Tisaferne, che a quel tempo deteneva il sommo potere tra i prefetti regali, non appena seppe ciò, chiese la tregua a lacone, facendo finta di impegnarsi a convenire gli spartani con il re, ma in realtà (era) per preparare le truppe, e la ottenne per tre mesi. Entrambi in verità giurarono che avrebbero preservato la tregua senza inganno. Agesilao rimase con somma fiducia in questo patto, invece Tisaferne preparò nient'altro che la guerra.
(By Maria D. )
Versione tratta da Tacito