Misso ad vesperum senatu, omnes, qui sunt eius ordinis, a Pompeio evocantur. Laudat promptos Pompeius atque in posterum confirmat, segniores castigat atque incitat. Multi undique ex veteribus Pompei exercitibus spe praemiorum atque ordinum evocantur, multi ex duabus legionibus, quae sunt traditae a Caesare, arcessuntur. Completur urbs et ipsum comitium tribunis, centurionibus, evocatis. Omnes amici consulum, necessarii Pompei atque ii, qui veteres inimicitias cum Caesare gerebant, in senatum coguntur; quorum vocibus concursu terrentur infirmiores, dubii confirmantur, plerisque vero libere decernendi potestas eripitur. Pollicetur L. Piso censor sese iturum ad Caesarem, item L. Roscius praetor, qui de his rebus eum doceant; sex dies spatii ad eam rem conficiendam postulant. Dicuntur etiam ab nonnullis sententiae, ut legati ad Caesarem mittantur, qui voluntatem senatus ei proponant.

Terminata verso sera la seduta del senato, tutti, coloro che sono di quest'ordine, sono chiamati da Pompeo. Pompeo loda quelli pronti e alla fine li conferma, castiga i più lenti e li incita. Molti dei vecchi eserciti di Pompeo infatti sono richiamati da ogni parte dalla speranza di premi e di ordini, molti delle due legioni, che furono consegnate da Cesare, vengono chiamati. Si riempie la città e lo stesso comizio chiamati i tribuni, i centurioni. Tutti gli amici dei consoli, i parenti di Pompeo e coloro, che conseguivano antiche inimicizie con Cesare, si riuniscono in senato; quelli più deboli sono atterriti dall'accorrere dalle voci di costoro, i dubbi sono confermati, in verità la facoltà (occasione) di combattere fu tolta liberamente a parecchi. Il censore L. Pisone promise che sarebbe andato da (presso di) Cesare, parimenti il pretore L. Roscio, per informarlo su tali cose; chiedono sei giorni di tempo per realizzare la cosa. Le sentenze sono definite anche da alcuni, affinché i legati siano inviati presso Cesare, per proporgli il volere del senato.
(By Maria D. )

Versione tratta da Cesare