Antiquitus Romae boni mores colebantur; si quis («qualcuno», nom. m. sing. ) ceteris fortior, prudentior, laborum patientior patriaeque amantior in civitate erat, is omnibus civibus exemplum fiebat («diventava») et ab omnibus non solum existimabatur sed edam honorabatur. Cives ex omnibus honestissimi magistratus capiebant. Nunc autem, si quis («qualcuno», nom. m. sing. ) deos honorat patriam amat priscasque virtutes cotit, a vulgo saepissime despicitur atque irridetur. Omnes hodie divites quam boni esse malunt Nunc deorum sacra negleguntur, boni mores priscaeque virtutes obliterantur; nunc solum pecuniae potentiaeque cultus viget et fidelissimos sectatores habet. Nunc in civium animis sapientia, parsimonia, probitas et praesertim pietas erga deos, erga parentes aliosque cives nullum locum habent.
Anticamente a Roma si praticavano i buoni costumi; se c'era in città qualcuno più forte, più prudente, più paziente delle fatiche e più amante della patria, rispetto a tutti gli altri, questi diventava un esempio per tutti i cittadini ed era non solo stimato ma anche onorato da tutti. i cittadini più onesti di tutti prendevano le magistrature. Ora invece, se qualcuno onora le divinità ed ama la patria e coltiva le antiche virtù, è molto spesso disprezzato e deriso dal volgo. oggi tutti preferiscono essere ricchi che onesti. Ora vengono trascurate le funzioni sacre delle divinità, sono cancellati i buoni costumi e le antiche virtù; ora è in voga soltanto il culto del denaro e della potenza ed ha fedelissimi seguaci. Ora la saggezza la parsimonia, la rettitudine e soprattutto la pietà verso le divinità, verso i parenti e gli altri cittadini non hanno alcun posto. (by Maria D.)