L'AVARO E IL LEONE D'ORO
Versione greco Esopo Traduzione libro Gymnasion
Ανθρωπος τις, φιλαργυρος μεν δειλος δε, επει λεοντα χρυσουν ηυρισκεν, ελεγε προς εαυτον· «Αγνοω πως δει με χρησθαι τω παροντι καιρω, και τι πρασσειν ουκ εχω, μεριζομενος τη φιλοχρηματια και τη δειλια. Η εμη ψυχη γαρ προς τα παροντα εαυτη πολεμει αγαπα μεν τον χρυσον, φοβειται δε του χρυσου την εργασιαν και ο ποθος μεν του απτεσθαι ελαυνει με, απεχεσθαι δε ο τροπος». Τελος δε τοιουτο εμηχανατο επικαλων τους οικετας, οι αυτω πολλοι και ισχυροι ησαν, ετασσεν αυτοις τον χρυσουν λεοντα λαμβανειν και εις κρυπτον τι της οικιας μερος φυλασσειν αυτος δε πορρω εθεατο, τον μεν χρυσον εχειν ηδομενος, χρησθαι δε αυτω μηδε επιχειρων. Ο μυθος δηλοι οτι οις μη χρησθαι επιχειρουμεν, ταυτα τω οντι αλλοτρια εστιν.
Un uomo avaro, ma vile, poiché trovava un leone d’oro, diceva a sé stesso: ” Non so come devo comportarmi nella presente circostanza, non so cosa fare, essendo diviso tra l’avidità di denaro e la viltà. La mia anima infatti combatte con sé stessa riguardo alle cose presenti: ama l’oro, ma teme il lavoro per l’oro, il desiderio mi spinge a toccarlo, ma mi astengo dall’indole”. Allora tramò tale scopo: chiamando i servi che egli aveva molti e robusti, ordinava ad essi di prendere il leone d’oro e di custodirlo in un luogo nascosto della casa. Lui lo contemplava rallegrandosi di avere l’oro, ma non tentando di servirsene. La favola dimostra che i beni che non tentiamo di usare, questi in realtà appartengono ad altri.