Atena Esercizi pagina 226 numero 48
Αστρολόγος, εξερχόμενος εκάστοτε εσπέρας, έθος είχε έπισκοπεΐν τα άστρα. Και δή ποτε προσβαίνων τό προάστιον και έχων τον νουν όλον προς τον ουρανόν κατέπιπτε εις φρέαρ. Έπεί δέ ώδΰρετο και έβόα άνθρωπος τις ήκουε των στεναγμών και προσήρχετο. Ευ δέ τά γιγνόμενα μανθάνων, ό άνθρωπος έλεγε προς τον άστρόλογον «Ω ούτος, λίαν βλέπεις είς τά έν ούρανώ και ούτως ούκ αίσθάνη τών επί της γης». Ό μύθος προσήκει ού μόνον τοις άστρολόγοις και τοις φιλοσόφοις, άλλά και πάσι τοις άνθρώποις άμελούσιν τών κοινών διά τό άλαζονεύεσθαι τοις παραδόξοις.
Un astronomo uscendo, aveva l'abitudine di osservava le stelle. Ed un giorno, mentre camminava nel sobborgo e aveva l'intero pensiero (rivolto) al cielo, cadeva in un pozzo. Poiché si lamentava e gridava, un uomo sentiva i lamenti e si avvicinava. Capendo bene l’accaduto, l'uomo diceva all’astronomo: “Caro mio, rivolgi lo sguardo troppo alle cose nel cielo e così non comprendi quelle che sono sulla terra". La favola è adatta non solo agli astronomi e ai filosofi, ma a tutti gli uomini che trascurano le cose comuni per il fatto di vantarsi di quelle incredibili.