Οι βατραχοι λυπουμενοι επι τη αναρχια πρεσβεις επεμπον προς τον Δια δεομενοι βασιλεα αυτοις διδοναι. Ο δε γιγνωσκων την ευηθειαν των βατραχων ξυλον εις την λιμην καθιει Και οι βατραχοι, το μεν πρωτον καταπληττομενοι τον ψοφον, εις την βαθειαν λιμνη ενδυονται. Υστερον δε, ως ακινητον ην το ξυλον, αναδυομενοι και καταφρονευμενοι το νεου βασιλεως τω ξυλω επεβαινον. Αναζιοπαθουντες δε βραδυν εχειν βασιλαια ηκον παλιν προς τον Δια και τον των θεων πατερα παρεκαλουν αλλασσειν αυτοις τον αρχοντα. Ελεγον γαρ τον πρωτον λιαν ειναι νωχελη. Και ο Ζευς αγανακτων τοις βατραχοις υδρον επεμπε ινα οι βατραχοι συλλαμβανομενοι υπο του υδρου κατεσθιοιντο. Ο λογος δηλοι οτι αγαθον μεν εστι νωθεις και μη πονηρους εχειν αρχοντας, κακον δε παρακτιους και κακουργους.
Clicca qui per testo greco completo, traduzione e video analisi