Aντίοχος ὁ μέγας ἐπικαλούμενος, ὃν Ῥωμαῖοι ἐνίκησαν, ἥκων εἰς Χαλκίδα τῆς Εὐβοίας συνετέλει γάμους. Ἐρόμενος οὖν παρθένου Χαλκιδικῆς κατὰ τòν τοῦ πολέμου καιρòν ἐφιλοτιμήσατο γῆμαι αὐτήν, οἰνοπότης ὢν καì μέθαις χαίρων· ἦν δ' αὕτη κάλλει πάσας ὑπερβάλλουσα· καì τοὺς γάμους συντελῶν ἐν τῇ Χαλκίδι αὐτόθι διέτριψε τòν χειμῶνα, τοῦ πολέμου οὐδ' ἡντινοῦν ποιούμενος πρόνοιαν. Ἡττηθεìς οὖν τῷ πολέμῳ ἔφευγεν εἰς Ἔφεσον μετὰ τῆς νεογάμου. Φιλοπότης δ' ἦν καì ὁ ὁμώνυμος αὐτῷ Ἀντίοχος, ὁ ἐν Μηδίᾳ πρòς Ἀρσάκην πολεμήσας. Μετὰ τòν τούτου θάνατον ὁ Ἀρσάκης θάπτων αὐτòν ἔφη· «Ἔσφηλέν σε, Ἀντίοχε, θάρσος καì μέθη· ἤλπιζες γὰρ ἐν μεγάλοις ποτηρίοις τὴν Ἀρσάκου βασιλείαν ἐκπιεῖν».