Εν τη αγορα εσμεν. Εκ μεν των θυρων των οικιων αι δεσποιναι και οι δεσποται την κεφαλην προτεινουσι, εις δε τας τραπεζας τας θεραπαινας και τους οικετας πεμπουσι. Εν τη αυγη της ημερας αι αμαξαι τας αγυιας διαβαινουσι, και εν τη αιθρια νεφελαι ουκ εισιν. Ασχολιαν μεν οι πολιται εις τας τε βαναυσιας και τεκνας εχομεν, εις την δε βουλην θαμιζομεν. Εν δε ταις οικιαις εστια τε και ευνη εις την εσπεραν ημας μενει
Ci troviamo nella piazza. Le signore e i signori sporgono la testa dalle porte delle case, mandano poi ai tavoli le serve ed i servi. Durante la luce del giorno i carri attraversano le strade, e nel cielo sereno non ci sono nuvole. Noi cittadini abbiamo occupazione in mestieri ed attività, ma partecipiamo all'assemblea spesso. Poi alla sera, nelle case, ci aspetta un focolare ed un letto.