Ότε Αννίβας συν τη στρατιά διαβαίνει τάς κορυφάς τών Άλπεων, ή Ιταλία περθεται τάΐς μάχαις τε και τάΐς άρπαγάίς και τάΐς πυρκαιάίς. Ή δέ της 'Ρώμη ς στρατιά παρά τω Τρεβία ύπό τών του Άννίβου στρατιωτών κατακόπτεται. Έν τη 'Ρώμη ή της καταστροφής αγγελία εκπλήσσει τους πολίτας, αλλά οί ύπατοι ότρύνονται κρατύνεσθαι τήν στρατιά ν ού μόνον τους πολίτας αλλά και τους οίκέτας καταλέγουσι. Προσέτι δέ την έκκλησίαν συναγείρουσι και κηρύσσουσν «Μη φοβεισθε (= φοβέεσθε), ω πολΐται, μηδέ την ήσσαν πάσχετε· μετά τάς ήσσας αεί τή 'Ρώμη αί νίκαι γίγνονται. Ή 'Ρώμη δη ουδέ νυν έθέλει εΐκειν τω Αννίβα»
Quando Annibale attraversa le sommità delle Alpi con l'esercito, l'Italia viene devastata dalle battaglie e anche dai saccheggiamenti e dagli incendi. L'esercito di Roma viene massacrato presso la Trebbia dai soldati di Annibale. A Roma l'annuncio della disfatta spaventa i cittadini, ma i consoli si affrettano a rafforzare l'esercito, arruolano non solo i cittadini ma anche i servi. Inoltre riuniscono l'assemblea e annunciano: "Non temete o cittadini e non subite la sconfitta. A Roma sempre i vincitori diventano gli sconfitti. Roma ora non vuole indietreggiare dinanzi ad Annibale".