"Οτε οί Άργοναύται απέρχονται είς την Κολχικήν άγονται και Υλαν, νεανίαν εν τη της ηλικίας άκμή. Εσπέρας οί Άργοναϋται άποβαίνουσι έπί τφεύρίσκειν κρήνην και έπί τώ άναπαύεσθαι. Παρά δέ τή ακτή κρήνην ούκ εύρίσκουσν έπεί πάσχουσι διά τήν δίψαν και μάλα έπιθυμοΰσι πίνειν, τον Υλαν πέμπουσι προς τό ζητειν κρήνην. Ό δέ νεανίας ύλην διαβαίνει και αύτίκα σϋν χαρά αισθάνεται κρήνην μετά της υδρίας ό Υλας βουλεύει πλησιάζειν, άλλά έν τφάρύειν βλέπεται ύπό Νύμφης· ή δέ μάλα ίμείρει τον ώραΐον νεανίαν τοιγαροΰν τον Υλαν περιβάλλει τάίς άγκάλαις και σύν αύτω είς δίνην καταβάλλει.
Quando gli argonauti vanno nella Colchide portano anche Ila, giovane nel pieno fiore dell'età. Gli argonauti sbarcano di notte per trovare una fonte e per riposarsi. Qunado patiscono molto la sete e desiderano bere, mandano Ila a cercare una fonte. Il giovane attraversa un bosco e subito, con gioia senti una fonte. Ila con una brocca vuole avvicinarsi, ma nell'attingere l'acqua viene visto da una ninfa. Costei desidera molto il bel giovane, perciiò lo circonda con le braccia e con lui si getta nel vortice.
Clicca qui per la versione IL RAPIMENTO DI ILA del libro Dromos
Clicca qui per la versione IL RAPIMENTO DI ILA del libro Atena
Clicca qui per la versione dal libro IL RAPIMENTO DI ILA il greco di Campanini