Πόλιν γαρ ημείς ού μόνον τα οίκοδομήματα ηγούμεθα είναι, ουδέ τείχη και ιερά ά αίσπερ σώμα τι έδραΐον και άκίνητον ύπάρχειν εις ύποδοχήν και άσφάλειαν τών πολιτευόμενων, τό δε παν κΰρος εν τοις πολίταις τιθέμεθα ουτοί εισιν οί άναπληροΰντες και διατάττοντες και επιτελοΰντες έκαστα και φυλάττοντες, οίον τι εν ήμιν έκάστω εστίν ή ψυχή. Μάλιστα δέ και εξ άπαντος τοΰτο προνοοΰμεν, δπως οί πολΐται αγαθοί μεν τάς ψυχάς, ισχυροί δέ τά σώματα γίγνοιντο δήλόν εστι γαρ τους τοιούτους σφίσι τε αύτοΐς καλώς χρήσθαι έν ειρήνη συμπολιτευομένους και εκ πολέμου σώζειν την πόλιν και έλευθέραν και εύδαίμονα διαψυλάσσειν. Ούτως αυτούς διδάσκομεν, αλλα μεν άλλοις μαθήματα και γυμνάσια προτιθέντες, άλλως τε και προς ους πόνους και τά σώματα έθίζοντες ινα συνετοί γίγνωνται τών καλώς εχόντων.