Έπαμεινώνδας Θηβαίους ἦγεν έπί τετρακισμυρίους Σπαρτιατῶν καί τῶν συμμάχων. Τῶν δέ πολιτῶν, οἶον είκός, δεδιότων τό πλήθος τῶν πολεμίων, τήν δυσθυμίαν αύτῶν ίάσατο. Ἦν έν Θηβαις τό βρέτας τῆς Αθήνας τό μέν δόρυ τῇ χειρί διειληφός τῇ δεξιᾳ, τήν δέ ασπίδα κειμένην ἒχον πρό τῶν γονάτων. Ό δέ νύκτωρ τεχνίτην έπαγαγών μετεσχημάτισε τό ἃγαλμα καί τήν θεόν έποίησε διά πόρπακος ἒχουσαν τήν ασπίδα. Έπεί δέ καιρός ἦν έξόδου, τους νεώς άπαντας άνέῳξεν ώς θύσων ύπέρ τῆς στρατείας. Όί δέ στρατιῶται τό σχῆμα τῆς θεοῦ μεταβεβλημένον ίδόντες κατεπλάγησαν ώς τῆς Αθήνας αύτῆς όπλιζομένης κατά τῶν πολεμίων, καί πολύς ἦν Επαμεινώνδας έγκελευόμενος θαρρεΐν ώς τῆς θεοῦ τήν ασπίδα κατά τῶν πολεμίων προβεβλημένης. Ούτως άνεθάρρησαν οί Θηβαίοι καί συμβαλόντες ήγωνίσαντο λαμπρῶς καί τούς πολλῷ πλείονας πολεμίους ένίκησαν.
Epaminonda guidò i Tebani contro quarantamila Spartani ed alleati. Avendo i concittadini temuto, com’é naturale, la moltitudine dei nemici, cercò di porre rimedio al loro scoraggiamento. C’era a Tebe un simulacro di legno di Atena la lancia che teneva nella mano destra, aveva lo scudo invece, posto davanti le ginocchia. Egli di notte avendo portato un artigiano trasformò la statua e fece la dea che teneva lo scudo nell’impugnatura. Quando fu il momento dell’uscita, aprì affinché tutti i giovani sacrificassero in favore della spedizione. I soldati avendo visto che la forma della dea era cambiata rimasero sbigottiti come se la stessa Atena fosse armata contro i nemici, era di più che Epaminonda incitato a non aver paura come se la dea aveva posto avanti lo scudo contro i nemici. Così i Tebani si incoraggiarono e scontratisi combatterono vigorosamente e vinsero i nemici molto più numerosi.(by Stuurm)