Inizio: πυθομενος γαρ οτι το μειρακιον. . Fine: . .συντριβει το μετωπον
Πυθόμενος γαρ δτι το μειράκιον ην παρ' έμοί, έλθών επί την οίκίαν την έμήν νύκτωρ μεθύων, έκκόψας τάς θύρας, είσήλθεν εις την γυναικωνίτη», ένδον οΰσών της τε αδελφής της έμής και των άδελφιδών, αϊ ούτω κοσμίως βεβιώκασιν ώστε και υπό των οικείων όρώμεναι αίσχύνεσθα Ούτος τοίνυν είς τοΰτο ήλθεν ύβρεως ώστ' ου πρότερον ήθέλησεν άπελθεΐν πριν αυτόν ηγούμενοι δεινά ποιεΐν οι παραγενόμενοι και οι μετ' αΰτοΰ έλθόντες, επί παΐδας κόρας και όρφανάς είσιόντα, έξήλασαν βία. Και τοσούτου έδέησεν αΰτω μεταμελήσαι των υβρισμένων ώστε έξευρών ου έδειπνοΰμεν άτοπώτατον πράγμα και άπιστότατον έποιήσεν, εί μη τις είδείη την τούτου μανίαν. Έκκαλέσας γαρ με ένδοθεν, επειδή τάχιστα έξήλθον, ευθύς με τύπτειν έπεχείρησεν επειδή δε αυτόν ήμυνάμην, έκ-στάς έβαλλέ με λίθοις. Και εμού μεν άμαρτάνει, Άριστοκρίτου δε, ος παρ' έμέ ήλθε μετ' αυτού, βαλών λίθω συντρίβει το μέτωπον