Ό Άτρείδης καί ό Πηλεΐδης έρίζουσιν ὂτι [poiché] ό μέν βούλεται τήν λείαν τοῦ Πηλεΐδου λαμβάνεσθαι [prendere], ό δέ ούκ έθέλει διδόναι. Κερτόμοις δέ λόγοις ό Άτρείδης ατιμάζει τόν Πηλεΐδην ὂς [il quale] διά τήν όργήν τοῦ πολέμου παύεται. 2. Ό Πηλεΐδης νομίζει έν ατιμίᾳ εἶναι καί έν τῷ αίγιαλῷ δακρύει· έκ τῆς θαλάσσης έκδύεται ήΰτε όμίχλη ή Θέτις ή μήτηρ [Ια madre Teti^nom. sg. ] καί ὂμνυσι βοήθειαν φέρεσθαι τῷ Πηλεΐδη. 3. Ή Θέτις [Teti, nom. ] είς τόν Ὅλυμπον βαίνει καί τόν Κρονίδην ικετεύει βοήθειαν τῷ Πηλεΐδῃ· ό δέ Κρονίδης πρῶτον μέν διά τόν φόβον τῆς τῆς Ἢρας όργῆς ὂκνον ἒχει, ἒπειτα δέ νεύει καί τόν Ὅλυμπον ὂλον έλελίζει. 4. Ώς [quando] ό Κρονίδης έπι τοῦ θρόνου καθίζεται, οί μέν θεοί σιγῇ κάθηνται, ή δέ πότνιά Ἢρα όνειδίζει τόν Κρονίδην καί λέγει ὂτι ή Θέτις [Teti, nom. ] γοητεύει. Ό δέ Κρονίδης όργίζεται καί τῇ άλόχῳ άπειλάς βάλλει. 5. Ό Ἢφαιστος τῇ Ἢρᾳ παραμυθίαν παρέχει καί τόν Κρονίδην ίλάσκεσθαι βούλεται· ό δέ χωλός κλυτοτέχνης τόν οἶνον άφύσσει καί τοῖς θεοῖς κεράννυσι. Ό δέ Κρονίδης καί ή Ἢρα τῆς όργῆς παύονται καί οί θεοί δαίνυνται ἢσυχοι.
L'Atride e il Pelide contendono poiché l'uno vuole prendere la preda del Pelide, l'altro non vuole cedere. L'Atride con parole oltraggiose disonora il Pelide il quale per l'ira si astiene dalla guerra. Il Pelide pensa di essere in disprezzo e piange sulla spiaggia; dal mare esce come nebbia la madre Teti e promette con giuramento di portare soccorso al Pelide. Teti sale all'Olimpo e chiede supplice aiuto a Cronide per il Pelide; Cronide prima per timore dell'ira di Era ha riluttanza poi però acconsente e fa tremare tutto quanto l'Olimpo. Quando Cronide si siede sul trono mentre gli dei fanno silenzio, l'augusta Era invece rimprovera Cronide e dice che Teti (lo) affascina. Cronide si adira e scaglia minacce alla moglie. Efesto offre conforto ad Era e decide di placare Cronide; il claudicante famoso per la sua abilità attinge il vino e mesce agli dei. Cronide ed Era cessano dall'ira e gli dei tranquilli festeggiano. (by Stuurm)